Adila to suczka, która budową ciała przypomina jamnika, charakteryzuje ją długi tułów, krótkie łapki i dłuższy pyszczek. Wyciągnięta ze schroniska obecnie przebywa w domu tymczasowym, gdzie robi postępy. Uwielbia spacery, nie muszą być długie, za to im częstsze tym jest szczęśliwsza. Na spacerach zachowuje się wzorowo. Potrafi chodzić na smyczy, tempo ma wolne, nie ciągnie, lubi węszyć, wszystko ją ciekawi. Z mniejszymi napotkanymi psami szuka kontaktu, dużych psów się boi (widząc takiego najczęściej oddala się). Do napotkanych ludzi jest zdystansowana, sama nie podejdzie, jednak obcy nie budzą w niej panicznego lęku. W domu uwielbia odpoczywać, jest zdecydowanie psem kanapowym. Mieszka z dwoma kotami, i traktuje je neutralnie. Zachowuje czystość w domu, dość chętnie poddaje się zabiegom pielęgnacyjnym, nie ma problemu z lękiem separacyjnym. Wobec opiekunki tymczasowej jest posłuszna, rozumie komendy zostań, zostaw, siad. Nie boi się głośnych sprzętów używanych w domu, burza też nie jest dla niej problemem. Lękiem reaguje na nagłe, głośne dźwięki i głośno szczekające, duże psy. Podczas spacerów lepiej czuje się w terenie zalesionym, na łąkach, chociaż spacery przy ulicy też nie są już dla niej problemem. Domek z ogródkiem, gdzie mogłaby się wygrzewać na słońcu, ewentualnie mieszkanie w bloku byłyby dla niej idealne. Raczej nie nadaje się do długich wypraw, czy uprawiania sportów z właścicielem. To piesek dla osób, które lubią wolne spacery, relaks, wyjazdy i wycieczki niewymagające dużego wysiłku. Idealna rodzina dla Adili to np. ludzie na emeryturze, którzy będą z nią spędzać niespieszne chwile i dla których będzie najważniejsza. Adila wykazuje dużo cierpliwości i spokoju. Szczeka tylko jak chce coś zakomunikować (np. potrzebę wyjścia na dwór) albo z radości. Suczka jest wykastrowana.